Petroling the responsibility

Indian govt. has been pretty consistent in keeping the tone of its approach towards public same for both years 2010 & 2011. It ended calendar year 2010 with petrol rise of ~2.57 and followed it up with similar rise of ~2.54 .Whether valid justified or necessary are the debates which will continue for a long period to come and parties will keep on making hue and cry about the same.
But the point which I am trying to make is a bit weird and is bound to raise eye brows.Let us think for few moments if fuel prices are not hiked and govt. keeps on giving subsidy by absorbing the losses of the PSUs, what can happen.
1) Govt. pays those losses through tax payers money or giving PSUs credit letters
2) Pvt. players are driven out of business as they cannot sustain such losses and don’t get subsidy too. Loss of employment for those in the sector.
3) The user is unaware of real value of the commodity.
All three of these have been utilized by various elements in various forms for their personal interests.
This system really needed a revamp which is duly justified as if the fuel prices are kept free floating then the tangible benefits which I are as follows :
1) User is aware of the price and hence he can think for optimizing and prioritizing his usage.
2) Differential in price is directly collected from the user and hence tax payers actual money with govt. can be utilized for some genuine planned purpose.
3) It will force parents and seniors in society to enforce a culture of responsibility among youth who drive automobiles at their will and at somebody else cost.
The all above will directly or indirectly promote public transport usage, which has been a real lag in Indian due to several reasons. This will again put pressure back on the Govt. to improve infrastructure/transport system to cope up with demand. Time required & corruption possibilites are other issues to be tackeled here but we will have a solution.
I understand this is a bit rave idea but if you think for some time they really start making sense, especially last point.
Yes, no doubt there are other ways to control and moderate the fuel price as it will ultimately help in inflation rate to climb. Current breakage of fuel price is
If the price of petrol stands at Rs 58.90, the break up of cost as calculated by the Indian Government is as follows:
• Basic Price: Rs 28.93
• Education Tax: Rs 0.43
• Dealer commission: Rs 1.05
• Excise duty: Rs 14.35
• VAT: Rs 5.5
• Petrol Custom: Rs 1.54
• Crude Oil Custom duty: Rs 1.1
• Transportation Charge: Rs 6.00
• Total price: Rs 58.90
Ref :: http://blog.mapsofindia.com/2011/01/18/yet-another-petrol-price-hike-for-india/
Certainly a better way needs to be found but running away or hiding is not what we are looking for.

मला खूप आठवण आली

मी खूप msg ची वाट पहिली
मनाला मी खूप गंडवलं
पण तरी मला तुझी आठवण आली बे

मन म्हणाले मला
आता आहे खूप रात्र झाली
तिच्या येण्याची वेळ झाली बे

मी सांगितला त्याला
आज आठवणींचीच dvd चालणार आहे
आज नसणार आहे ती बे

मन म्हणाले मला
असा कसा रे तू
तिला जाऊनच काऊन देऊन राहिला बे

मी म्हणालो त्याला
कारण जाईल तेंव्हाच
तर धावत परत येईल ना बे

मला खरच खूप आठवण आली
दशक खरच संपला याची प्रचीती आली
खरच लय आठवण आली बे

फ़िल्मी कहानियां

लड़का : हर दिल जो प्यार करेगा
लड़की : आज क्यूँ बिन बादल बरसात

लड़का : अगर तुम ना होते
लड़की : तो हम उफ़ ये मोहब्बत न कहते

लड़का : हम तुम्हारे हैं सनम
लड़की : तुम हो पत्थर के सनम

लड़का : मुजसे शादी करोगी
लड़की : महासंग्राम

लड़का : हम बोले तो बात पक्की
लड़की : लफंगे परिंदे

तेरा जादू .....

तेरे हर एक लफ्ज में प्यार होता हे
तेरे हर इक अदा में प्यार का इकरार होता हे
तू जाने या ना जाने हर पल ये बताना होता हे
हर वक़्त तुम्हारे लिए हमारा दिल बेक़रार होता हे

दिल दिमाग पे तेरा जादू ऐसा हुआ हे
दिमाग सोच के भी और कुछ सोच ना पाता हे
ये दिल तो बार बार तेरे पास पहुँच जाता हे
कोशिश कर के भी नहीं वापस आता हे

तू हे हसीन कितनी ये बताये कैसे
तेरी आँखों की खूबसूरती बयां करे कैसे
खुद इन आँखों में खो जाने से रोके कैसे
तुझसे हे मोहब्बत कितनी ये बयां करे कैसे

तू.....

थोडा वेळ, थोडा वेळ म्हणतेस
म्हणता म्हणता किती वाट पाहायला लावतेस तू
करतेस नाहीन की नाहीन करत
हा विचार सारखा करायला लावतेस तू...

कामाच्या विचारांमध्ये हळूच शिरून
सगळं काही विसरायला लावतेस तू
तुझ्यावर रागवायचं म्हंटलं तरी..
खाली बघत हसून,माझ्या नाटकी रागाची वाट लावतेस तू....

तुझा हसवा तुझा रुसवा
धरला आहे मी अबोला सांगत, असच शांत बसतेस तू
बोलता बोलता मधेच तूझं ते माझ्यामुळे लाजणं
तुझ्यात नेहमीसाठी हरवून जायला, मला भाग पाडतेस तू ...

सरळ असेल ते प्रेमच कसे असेल

सरळ असेल ते प्रेमच कसे असेल
तुझ्या सोबत आयुष्य नक्कीच वेगळे असेल

telphone वर रोज असतेस तू
माझ्यापासून दूर नसतेच तू
गप्पान मधल्या स्वप्नांसाठी
जीव आसुसला एका भेटी साठी

तुझ्या भेटीसाठी आतुर मन
भेटल्यावर अचानक अनोळखी होते
ठरवलेल्या सगळ्या गप्पांची
मुक्या माणसांची बैठक होते

तुझ्या सोबत असताना
क्षणांची आपापसात चढाओढ असते
अजून लवकर कसे जाता येईल
याचीच त्यांना ओढ असते

सहवासाच्या क्षणां मध्ये
बाकी कसले भानच नसते
एकांता मध्ये पण
तिच्याच आठवणींचीच गर्दी असते

दिवसभराच्या गडबडीमध्ये
कामाच्या धावपळीमध्ये
तिची आठवण हीच एक
हळुवार वाऱ्याची झुळूक असते

तुझ्या असण्याने सगळेच काही वेगळे असते
आठवणींना पण एक मखमली झालर असते
सरळ असेल ते प्रेमच कसे असेल
तुझ्या सोबत आयुष्य नक्कीच वेगळे असेल

Give me some sunshine …….

Child labor we all want to protest and no doubt will say ‘it should be stopped’
I was having dinner when a boy in early teens or just reaching teens was begging for some money as he was hungry and wanted to eat. Before he could reach me he was told by three other people
“ भीख क्या मांग रहे हो
जाके थोडा काम कर लो फिर खा लेना ”

I was observing while standing besides and could not understand what should I be doing if I was that boy or even if wanted to help him.
If I give him money and full feel his current need he will not realize the importance of it and/or may persist with begging. While on the other side if I make him work where he can or will work and will earn and will be able to eat from his earnings, I will be makig a child work breaching child labor laws and much more than that snatching his childhood from him.

What should I do or what should he (that boy ) do?